Huzura da ta içimizde bir kapıdan giriyoruz, tıpkı düşüncelerimizle yoğurduğumuz hislerimizin yol gösterdiği kapılar gibi.
Çoğu zaman huzuru, mutluluğu dışarda arıyoruz. Oysa ki içimizdekini keşfedebildiğimiz an huzurun uzaklarda olmadığını belki de tam yanımızda olduğunu görebiliyoruz. Ve sonra tekrar kaybettiğimizi düşünüp, hayal kırıklığına uğruyoruz. Bunun nedeni ise her an kendi derinliğimize inemememizden kaynaklı.
Kendi benliğimizle başbaşa kalmak için kendimize zaman ayırmamız ve zaman tanımamız gerekir. Gün içinde sevdiklerimizle paylaştıklarımız gibi kendi iç benliğimizle de paylaşımda bulunmamız ve öz benliğimize hatır sormamız bizi iç huzurumuzla tanıştıracaktır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder