İnsan bedeni yorulunca ruhu da yorulur mu acaba?
Yoksa beden koşturması ruhu dinç mi tutar?
Bilemiyorum. Bazen bedenimle ruhumun da yorulduğunu hissederken, diğer yandan bedenimin koşturması içinde ruhumun beslendiğini hissediyorum. Belki de yaşı ilerledikçe kendinin, ruhunun, içinde yaşattığı benliğinin gençlendiğini hissedenler; yaşam koşturmasından beslenenlerdir.
Aile, arkadaşlık, iş yaşamı.... bunlar insanı zaman zaman döngüsü içinde yorarken çoğu zaman da insanı ayakta tutan, güçlü kılan nedenler, şanslardır adeta. Onları elimizde sağlam tutabilmek, yaşam yolculuğumuzda ilerlerken sağlam taşlara basmamızı simgeler.
Bedenimiz yorulsa da ruhumuzu diri tutacak; kalbimizdeki sevgiyi, içimizdeki sabrı, benliğimizdeki dürüstlüğü ve açıklığı koruyabilmemiz ve bunlara sahip çıkabilmemiz dileğiyle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder