Kendinle başbaşa kalmaya hazır olmak için bir aracın olmalı, tıpkı çok sevdiğin, küçükken ondan ayrılamadığın bir oyuncağın gibi. Onunla her oynadığında yüzünde gülümseme sanki ilk defa oynarmışçasına....
Yaşam akıp giderken, sen de yaşamın içinde akarsın; yaşamın getirdiklerine, inişlerine, çıkışlarına, engebeli yollarına ayak uydurmak, yaşamda kendini yaşamak gerektiği gibi. Kendini yaşayabilmek herkesin başedemediği bir durum. Yaşamla başedebilmek için kendini bulduğun, kendini unuttuğunda sana hatırlatan, seni yaşama döndüren; hayatın akışında devam ederken varolan monotonluğu bozup seni yeniden var eden oyuncağa sahip olman gerek. Bu oyuncak her ne ise; seni yaşama, içinde yaşattığın benliğine yaklaştıran ve seni yepyeni hissettiren, yaşam bağını tazeleyen araçtır işte.
Eğer yoksa oyuncağın, en mutlu olduğun oyuncağını bul ve ona sıkı sıkı sarıl. O senin kendine olan hediyen, yaşam dinamiğin olsun. Benim yaşam dinamiğim yoga ile buluştu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder