Şubat 27, 2014

Kalbimde Bir Işık Yandı

Dün kalbimde bir ışık yandı. Güzel olanlara, iyi olanlara, keyifli olanlara, gülümsetenlere dair bir ışık yandı kalbimde.

Yeniden görmem, yeniden duymam, yeniden hissetmem ve yeniden sevmem için bir ışık adeta. Uzun zamandır kalbimden uzak kalan, beni şaşırtan ama kalbimde yanmayan bir ışık bu. Yaşamda varolan insanlara ait, nedensiz, sebepsiz, sorgusuz bir ışık. Herkes, her şey zamanla sihrini kaybetme yolunda adımlar atarken, bir yandan da yeni sihirli kapılar açılıyor sanki. Bu sihirleri tekrar görmemizi sağlayan hiç ummadığımız bir kişi, bir renk, bir görsel, bir simge olabilir. Beklenmedik anda gelir karşımıza, gözlerimizin önüne, bekler; bakalım, görelim, farkedelim ve gülümseyelim diye. Ama çoğu zaman görmeyiz önümüzde diz çöken sihirli balonları. Ve sonrasında balonları gökyüzünde uçup teker teker yok olurken izler buluruz kendimizi. Evet tıpkı kutlamalarda birden bırakılan uçan balonlar misali; sihirli bir görüntü bir anda gökyüzünü kaplar, teker teker azalarak kaybolmaya başlar. Ve bir bakmışız ki o muhteşem manzara gerisinde bomboş bir gökyüzü bırakmış. Yine sakin, yine hayallerle dolu boş zihinler gibi. Oysa birkaç saniye önce tüm hayaller gerçekleşmişti sanki; sihirli uçan balonlarla dolu gökyüzü, birkaç saniye içinde bomboş, sessiz, terkedilmiş gibi. 

Birden bırakılan sihirli balonlardan senin hayalini içinde saklayanı zamanında yakalamaya var mısın? Hayal et, sevgiyle, ilgiyle, istekle büyüt ve zamanı gelince yakalamayı da unutma. Hayallerle beslenen, bizlere ışık yakan her ne ise, elden kaçıp gitmeden, farketmek dileğiyle....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder