Yürürken Hissettiklerim, Hayal Ettiklerim

Her an hissediyoruz. Hislerimiz her an bizimle.
Ama sanki biz sevinçli, üzgün, kırgın ve şaşkınken hislerimizi gözlemliyoruz. Oysa ki hisler her an içimizde bizimle koşturuyorlar. 

Hayallerimiz hep burada, tam yanıbaşımızda. Ama biz kapana şıkışınca hayallerimize sarılıyoruz.

Oysa anlasak ki bizi kendimize, bizi hayata bağlayan hisler her an taze her an dimdik ayakta ve bilsek hayallerimiz bizi taşıyan, ayağa kaldıran, cesur kılan. 

Yürürken hislerimle birer birer sohbetleşir gibi hayallere dalarım. Daldığım hayaller beni uçurmanın yanında çoğu zaman da yaşamda ayaklarımın; mutluluk içinde, güven ve inançla, yere basması için hep yeni bir başlangıcı simgeler. Hayallerimiz kadar yaşamda varolduğumuz kesin. Nasıl biz toplum içinde kendimizi var edip nasıl biz kendimizi yok edebiliyorsak! Bu da öyle bir güç işte. Hayaller hisleri güçlendirir, derinleştirir. Hayaller hisleri uyandırır adeta. Zaman içinde, akış içinde insanı zorlayan, yıpratan, yere düşüren ne varsa aslında insanın hayallerinin ötesine yolculuk yapamayışındandır. Kim bilir belki de at gözlügü misali hayata bakışının, kendi benliğine dönüşünün kısır döngüsü içinde sıkışıp kalmasındandır. Farketmelisin, keşfetmelisin sen kimsin, hayattan ne bekliyorsun, hayat senden neler alıp hayat sana neler veriyor. Aslında alıp veren hayat değil sensin. Senin içinde sakladığın belki de tanışmaktan bile korktuğun hatta o da neymiş dediğin iç benligin aslında senden alıp sana verilenleri yönlendiriyor. Ve sen de öylesine şaşkınlık içinde olup bitenleri inanamaz gözlerle seyrederken, bakmışsın hayat akmış geçmiş bile. Her adımın senin her adım sensin. Hislerini gizlemek, saklamak ya da çıkarmakta zorlanmaktansa hislerini farket, dışarı çıkar ki sevgi içinde sımsıkı sarıl sevdiğine, inandığın hayallerine. Hislerin gizlendikçe ya da derinlerde gömülü bekledikçe bir bakmışsın ki başkalarının hisleri senin olmuş. Oysa ki sen o değilsin bile. Ne acı!

Yürürken kendi kendine her seferinde dön içine, hayallerine, en iyi dostun yanında yürüyormuşçasına, yüzünde en güzel tebessümün olsun, kalbimde en büyük sevgin. İzin ver kendi iç sesin bağırsın dışarıya gözlerinden anlaşılsın içinden gelen ses, hisler, hayaller; adeta parlaklık içinde dışarıya yansısın; başka gözleri ve kalpleri de parlatsın.

Dilerim gözlerimiz karşılaşır bir gün o tarifsiz sevgiyle parlaklık içinde.