Her tanıştığım, iletişim kurduğum, ısındığım ya da ısınmadığım, sevdiğim ya da sevmediğim, heyecan veren ya da geri çeken her yeni bir kişi yeni bir başlangıç. Başlangıcın keyifli, dolu dolu, ileriye dönük maceralarla yüklü olması da kimlerle olmayı seçtiklerimle ilgili.
Bu dönem benim güzel insanlarla tanışma, onları keşfetme, farketme dönemim; belki de sonbaharın güzel bir hediyesi bana. Ben de keyifle onlara açtım kalbimi ve paylaşmaya başladım sevgiyle beslenen enerjimi. Her dönem bana bu olmaz, bazı zamanlar gelir ki uzaklaşırım insanlardan; ya çok vermekten yorulduğum ya da alamamaktan kırıldığım için. Ama bu sonbahar bana hatırlattı ki; aldığın kadar vermek, verdigin kadar almak ve uçlara yükselmeden paylaşmak, arzulamak, tatmak ve doymak en güzeliymiş.
Var olanı olduğu gibi yaşamalı; ne çok fazla umarak ne çok fazla açarak elindekileri.
Olduğu kadarıyla verip, olduğu kadarıyla almak; sanırım işin püf noktası bu.
Kişileri de olaylar gibi yargısız, sorgusuz; olanı ile kabul edebilmek. Zor ama içsel huzur bulma yolunda bir başlangıç belki de.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder