Sözün Bittiği Anlar

Sözün bittiği anda en derin yaşanmakta.

Söyleyecek bir tek kelime bulamadığın, elini kolunu bağlayan o an, alıp götürür insanı. Hem kıpırdayamaz hale getirir hem içerde en derinde en küçük parçayı bile yıkar geçirir. İşte insan kimi zaman bu anlarda bulur kendini. Savunmasız. Elin hiçbir şeye gitmez, laf ağzından çıkmaz, kalp incinir, tutsan tutulmaz, elini bıraksan olmaz.

Yaşam her şey ile karşılaştırsa da insanı, yalnız bırakmıyor. Uzaklara bile gitse canın inan seninle kalıyor. O senin sen onun canı olduğun sürece hep en derin parçan O'nunla yaşam buluyor, bulacak da. Zor çok zor ama sen o gücünle, sevginle, kalbinle besleyerek daha da büyüteceksin daha da güzelleştireceksin o saf, temiz, taptaze sevgiyi daima taze tutacaksın. Ve diğer çiçeğin de seninle beslemeye devam ederken o anlatılmaz sevgiyi ailenin gücüyle hep siz o siz olmaya devam edeceksiniz.   

Ve bizim de hep kalbimizde kalacak o sımsıcak gülümseyiş, tüm sevenlerini ısıtırcasına.

Huzur ve o en büyük sevgi seni olduğun her yerde kucaklamaya devam etsin.